Trump, Brexit en de nieuwe politieke realiteit

Wat niemand enkele maanden geleden voor mogelijk hield, is toch gebeurd. Trump wordt de 45ste president van de Verenigde Staten. Tel hierbij de succesvolle Brexit campagne van enkele maanden geleden bij op, en men moet erkennen dat 2016 als een uniek jaar de geschiedenisboeken zal ingaan. Het zijn twee ingrijpende gebeurtenissen die de politieke as in het Westen duchtig door elkaar hebben geschud.

donald_trump_by_gage_skidmore_12
commons.wikimedia.org

Tot voor kort werd het politieke debat steeds gedomineerd door “economie” in al zijn facetten. Het maatschappelijke luik kwam op de tweede plaats, of kwam simpelweg niet aan de orde. De reden hiervoor is evident. Zowel “breed-rechts” als “breed-links” hebben hierop groso modo dezelfde visie. De prangende maatschappelijke problemen in zowel de Verenigde Staten als Europa kwamen zo goed als niet ter sprake, wat voor onderhuidse frustratie zorgde bij de bevolking. Vanuit zijn ivoren toren ging onze elite maar voort met haar progressieve gedachtegoed en dito beleid. De toename aan progressieve wetgeving, de gevolgen van massa-immigratie en het uithollen van de volkssoevereiniteit naar supranationale organen werden nooit voldoende in vraag gesteld. Als ware het struisvogels die hun kop in het zand staken, zo weigerden beleidsmakers de politieke onderstroom te erkennen.

De schaarse academici en politici die zich toch vragen durfden te stellen, werden door zowel het politieke establishment als de media afgeschilderd als platvloers racist, seksist, populist, harteloos,… . Met de komt van Trump en de Brexit kan deze politiek correcte zeepbel niet anders dan barsten. Men kan de maatschappelijke onderstroom lange tijd verdrukken maar men kan deze niet doen verdwijnen.

Het gevolg is een copernicaanse omwikkeling. De bevolking stemt niet meer links of rechts maar stemt tegen het establishment. De grootste aanhang voor Brexit kwam van gedesillusioneerde Labour aanhangers en bij Amerikaanse Presidentsverkiezingen zagen we dat de tot voor kort blauw gekleurde ‘Rust Belt’ plots massaal rood kleurde. De essentie van de overwinning van Donald Trump is niet hijzelf als leidersfiguur, net zoals Brexit niet gaat om Boris Johnson of Nigel Farage. Het draait hier rond de miljoenen burgers die niet langer geloven in de oude politieke dogma’s. Zoals Trump het  gisteren verwoordde in zijn eerste speech als President-elect, is hij geen partij, hij is een beweging. Een beweging die van onderuit is gegroeid, uit gewone mensen zoals u en ik. Mensen die geen racist zijn, geen seksist, maar mensen die het gewoon kotsbeu zijn dat er niet naar hun problemen geluisterd wordt.

Wij hopen van uit het diepste van ons hart dat partijen en mediakanalen in de ganse Westerse wereld eindelijk de boodschap hebben begrepen. Het ‘tout va bien’ wereldbeeld ligt aan diggelen. Het heeft geen zin om problemen met: Radicale islam, massa-immigratie, afkalving van onze cultuur, uithollen van onze soevereiniteit,… te ontkennen. Deze problemen zijn bittere ernst. Partijen en mediakanalen die in deze veranderende tijden relevant willen blijven zullen dan ook genoodzaakt moeten worden om zich aan te passen aan deze nieuwe werkelijkheid.

Het dogma waarbij men meent het volk, zijn eigen wereldbeeld te moeten onderwijzen, onder het mantra tolerantie heeft gefaald. Politici, wees waarlijke vertegenwoordigers van uw volk. Ter onderwijs hebben we ouders en scholen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s