De tijd van het pragmatisme is voorbij

2016 is in aantocht en dat is altijd een goede periode om wat reflectief te kijken naar de afgelopen periode. Dat de wereld complex is, is niets nieuws onder de zon en eveneens een open deur in trappen. Gelukkig leven we in Vlaanderen, waar alles wat meer simpel is en ook zo wordt uitgelegd. De mensen, ons volk, laten zich immers playen als een gemakkelijk studentje. Wat in ons land allemaal door te beugel kan, is vaak hemeltergend. Laten we focussen op politiek en media. Waar zij mee wegkomen en iedereen wijsmaken, is op zijn zachts gezegd niet normaal.

Er wordt bijvoorbeeld van de daken geroepen dat we worden geregeerd door een centrumrechtse, liberale coalitie. Dat kunnen we toch lezen in elk medium dat ons ter beschikking staat. Actiegroepen duiken op (cf. Hart tegen hard) om de bevolking hiervoor te waarschuwen en te ageren tegen die kille, koude, rechtse maatschappij die wordt gecreëerd door onder andere de separatisten van de N-VA. De politiek-correcte media duwen ons eveneens elke dag een schuldgevoel door de strot inzake de vluchtelingenproblematiek en integratieproblemen bij nieuwkomers. Het weg-met-ons-gevoel en cultureel marxisme heerst daar hoogtij en al het goede wat onze Westerse beschaving heeft voortgebracht, wordt o zo makkelijk langs de kant gezet.

Als iemand die zich beschouwt als conservatief en Vlaams, kan ik me niet terugvinden in al de framing en angstmakerij van media, regering en oppositie.

Vlaams

VlaamsLaten we allereerst focussen op het Vlaams-nationale. Wie merkt nu dat er een Vlaams-nationalistische partij de plak zwaait in de federale en Vlaamse regering? Want dat zou ze toch moeten doen als afgetekend leider op het partijpolitieke landschap. Kijk dus eens diep in uw idealistisch hart en durf me oprecht te zeggen dat deze tactiek Vlaamse onafhankelijkheid dichterbij brengt. Dat kan u niet en als u het tegendeel beweert, dan bent u vlakaf in mijn gezicht aan het liegen. Natuurlijk zeggen deze independentisten: wij zijn het niet vergeten, bij de volgende federale verkiezingen leggen we de staatshervorming weer op tafel en dan gaat er pas wat gebeuren. Maar nu? Nu denken we eerst aan de economie en aan een herstelregering. Tussendoor lanceren we nog de gewiekste strategie dat een regering zonder socialisten een staatshervorming op zich is en klaar is kees. Prachtige politieke spin natuurlijk om eveneens die makke leden en Vlaamse Beweging wat gerust te stellen.

Ik ben totaal het geloof verloren in dat soort spelletjes. Wat is het nut van al dat pragmatisme als het kerndoel van uw politieke bestaan nooit wordt bereikt en zelfs verder weg dan ooit lijkt te zijn? En ja, bepaalde beleidsmaatregelen van deze regering zijn niet slecht. Daar wil ik niet eens over discussiëren. Maar kameraden, nationalisten, is jullie Vlaams-nationale droom dichterbij gekomen? Neen, een ander antwoord is niet te vinden. Iets anders bewerend, zou het ultieme verraad zijn aan de eigen idealen en getuigen van een allesverslindend naïviteit. Ik sta vanaf nu nog liever langs die zogezegde, verfoeide zijlijn dan verder mee te stappen in dat droomkasteel met zijn papieren funderingen.

Regering

calculator-385506_1920Is deze regering rechts? Centrumrechts? Liberaal? Daar is dan toch niet veel van te merken. Ze streeft niet naar een kleinere overheid; de torenhoge belastingen worden niet afgebouwd (wat die megalomane staat onderhoudt); de privacy/vrijheid van de burger wordt beknot door onder andere toenemend cameratoezicht en beperking van wapenbezit; het migratie-/vluchtelingenbeleid bestaat uit vele mooie praatjes, maar de daden zijn allesbehalve mooi te categoriseren. En die opsomming werkelijk het minimum minimorum.

Wat is dan de oplossing? Buitenparlementaire actie? Waarom ook niet. Meegaan in dat rotte, corrupte gedoe van de volksvreemde mainstreampartijen lost niets op. Het verandert u bewust en onbewust als persoon, partij. Het is naïef te denken dat er van binnenuit iets te veranderen valt. Het is meer dan duidelijk dat die strategie niet werkt.

Op partijpolitiek vlak moeten we de ontwikkelingen binnen het Vlaams Belang zeker blijven opvolgen. Er zijn daar eindelijk de gehoopte veranderingen op komst. Het is aan de jonge voorzitter Tom Van Grieken om een duidelijke koers te blijven varen, anti-systeem te denken, te strijden voor de soevereiniteit van het land en het failliet van de Europese Unie en vooral de open grenzen (migratie) – politiek aan de kaak te stellen.

Ten slotte is het de verantwoordelijkheid van iedere afzonderlijke burger om onze rug te rechten tegen de naïviteit van de maatschappij, de machtspelletjes van de partijpolitiek en de oneerlijke framing van de media. Organiseer u, zoek gelijkgezinden op en vecht mee tegen het gif dat onze maatschappij wilt vernietigen.

Vbr. OS Michel Cardon v. Check

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s