Wir rechtfertigen uns nicht, wir begründen.

Enige tijd geleden stootte ik op een artikel in een lokale Leuvense gazet waar een Leuvense Verbondsbroeder de kans kreeg om tekst en uitleg te geven over zijn afdeling van het KVHV. Een mooie kans om bekendheid te vergroten, met het zicht op eventuele schachtenwerving. Omdat studentenpetten niet meer tot de gangbare klederdracht behoren van de doorsnee student wordt de vergelijking met die andere Vlaams-nationalistische studentenvereniging met pet en lint NSV snel gemaakt. Ik moest wel wat schrikken toen werd uitgelegd dat de NSV eerder conservatief en radicaal zou zijn, tegenover een meer “gematigd” KVHV. Daarna las ik nog dat KVHV-Leuven niet racistisch zou zijn, omdat ze – hou je vast – een geadopteerde Indiër tot de hunnen mogen tellen. In Veto, een Leuvens studentenmagazine deed diezelfde brave jongeman dit nog eens netjes over.

Schilden nationaalNu moet gezegd dat elke afdeling van het KVHV autonoom is in haar werking en dat ze dus ook kunnen en mogen kiezen om hun eigen vereniging in te vullen, zowel politiek inhoudelijk als qua samenstelling van hun leden, naar eigen goed dunken. Als lid van een vereniging die zich wel radicaal conservatief wenst te noemen, heb ik in deze met andere woorden geen structurele stem. Het is ook geenszins de bedoeling om mijn Leuvense confraters af te breken, noch te bekritiseren. Ik ben ervan overtuigd dat hier de beste bedoelingen achter zaten. Echter denk ik dat mijn collega een fout heeft gemaakt naar de interpretatie van de gematigdheid.

Zoals eerder gesteld is zo’n artikel een uitstekende opportuniteit om veel mensen tegelijk aan te spreken en eventueel zelfs te overtuigen van het eigen project. Geen enkele conservatief zal het belang van de klassieke deugd van de gematigdheid ontkennen, maar die matigheid die de bewuste artikels kenmerken hebben weinig met de klassieke sophrosyne te doen. Deze bestaat namelijk in de weerstand tegen bekoring, zodat we niet worden overmand door de verleiding en ipso facto van het rechte pad afwijken. Onze matigheid schuilt met andere woorden in het stijlvolle karakter van onze vereniging, die de meest geschikte omgeving vormt om een uitgewerkte inhoud binnen zowel als buiten het Verbond uit te dragen, via lezingen, gedachtewisselingen en studie. Excuus-Indiërs zijn dus niet vereist om ons bestaan te rechtvaardigen, net zo min als het minimaliseren van ons inhoudelijk conservatief karakter.

Dat brengt mij meteen bij een tweede klassieke deugd, die hier van toepassing is, namelijk deze van de moed. De moed (andreia) betekent zo veel als de strijd tegen de eigen angst, die ons ertoe zou kunnen brengen om niet te doen, wat moet gedaan worden. Hierboven schreef ik dat KVHV-Antwerpen wel durft om zich radicaal te noemen. Dat is omdat wij rotsvast geloven in het klassieke mens- en maatschappijbeeld. Er is dan ook niets mis met hier resoluut en radicaal voor te kiezen. Dit is iets compleet anders dan extremisme dat zich doet uiten in het blokkeren van de (politieke) tegenstanders op de een of andere manier. Denken we hierbij maar aan de fratsen van Joseph Stalin en de goelags, of het regime van Pol Pot of – waarom niet – zelfs dichter bij huis de blokkeringen van bepaalde politieke studentenverenigingen door links en extreem-links tuig dat wortel heeft geschoten aan onze Vlaamse universiteiten. Wie overtuigd is van de kracht van het eigen project heeft dat alles trouwens niet nodig.

Als besluit wil ik – bij gebrek aan een Nederlands alternatief – conluderen in het Duits: Wir rechtfertigen uns nicht, wir begründen. Wij zijn op geen enkele manier rechtvaardiging verschuldigd aan de bevolking omwille van ons conservatisme, dat we belijden en uitdragen. Wij moeten met andere woorden geen gunsten uitdelen om ons bestaan te verantwoorden. Dat levert integendeel onheil. Wie dat doet plaatst zichzelf buitenspel, nog voor hij goed en wel aan het spel is begonnen, omdat je jezelf dan verraadt onvolledig achter je eigen project te staan. Het ontneemt tegelijk ook een belangrijke motivatiebron van engagement en inzet binnen de vereniging. Die laatste zijn wel broodnodig om het KVHV te doen leven, groeien en bloeien. Daarin schuilt onze kracht. Zoniet blijft alleen een lege huls over, en een lege huls corrodeert gemakkelijker van binnenuit..

Vbr. Ewout Bruwiere

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s