Goedele Liekens en taboes, vrienden voor het leven

Ik keek deze avond naar Terzake waar, zo bleek op het eerste gezicht, Goedele Liekens op het matje werd geroepen voor haar televisieoptreden in ‘1 op 1’, een Nederlands praatprogramma dat 2 gasten via een blind date met elkaar confronteert. De producers hadden er in dit geval niets beters op gevonden dan de seksgoeroe Goedele Liekens , die niet vies is van controverse, samen te brengen met de veroordeelde pedofiel Ad van den Berg, oprichter van de Nederlandse Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit oftewel de pedopartij.


Maar Kathleen Cools zou Kathleen Cools niet zijn moest ze vrijheidstrijdster Goedele, die nu meer dan ooit heeft bewezen meer dan liekens te zijn, niet al te streng zou bekritiseren voor het sympathiek vinden van de pedofiel. Eigenlijk was er helemaal geen kritiek. Het ging tenslotte slechts om een pedofiel en niet om een “extreem-rechtse” partij (cfr. Siegfried Bracke en VB).
Verheugd was ik wel toen in het begin van het kruisverhoor in Terzake ‘walging’ uit de mond van mevrouw Cools kwam. Even later stelde ze zelfs voor om de man en zijn ideeën dood te zwijgen. Goedele ‘taboesfeerdoorbreekster’ Liekens moest toen gedacht hebben dat er nog een heleboel werk aan de winkel is, wil ze alle taboes bespreekbaar maken.
Ergens in de loop van het interview zei mevrouw Cools dat het een vieze man was, die Ad van den Berg, waarop Liekens repliceerde dat dit een oordeel was en dat zij er niet was om te oordelen. We noteren hierbij dat mevrouw Liekens, die het “gedwongen” gesprek elk moment had kunnen verlaten, ervoor gekozen heeft te blijven zitten en de pedofiel zijn persoonlijke seksuele ervaringen met een 11-jarig jongetje uit de doeken te laten doen voor heel Nederland en Vlaanderen.

800px-Goedele_liekens_675
Wikipedia.org

Het probleem met Liekens is dat ze niet gelooft in gebildete interviewers, journalisten of mensen (?). Zij gelooft in een vrije, taboeloze sfeer van praten die tot grote informatiestromen moet leiden. Pas als je kan spreken in vrijheid, kan men verlicht worden moet Goedele gedacht hebben.
Het onlosmakelijk risico dat deze manier van informatiewinning met zich meebrengt is voor Liekens onbekend, maar later meer daarover.
Opvallend was wanneer mevrouw Cools Goedele Liekens erop wees dat ze de man seksueel gestoord had genoemd. Hierop antwoordde van den Berg dat hij liever ‘deviant’ werd genoemd, waarop Liekens concludeerde dat dit hetzelfde is als afwijkend. Ze vertelde er wel meteen bij dat het een af te keuren afwijking was omwille van het niet wederkerig zijn van deze vorm van seksualiteit. Kinderen zouden seks met pedofielen willen omwille van de snoepjes, cadeautjes en aandacht, eerder dan omwille van ‘zijn schone uiterlijk’. Als intelligente vrouw zag Liekens waarschijnlijk ook meteen de parallel tussen het afwijkend zijn van pedofilie enerzijds en homoseksualiteit anderzijds, dat ondertussen wel aanvaard is door de progressieve kerk en verzon ze gezwind een breuk tussen de parallel.
Zou mevrouw Liekens mij dan kunnen verduidelijken wat het verschil is tussen Laura Dekker – u weet wel, dat meisje dat de wereld wilde rondvaren – dat door de progressieve elite tot een symbool voor vrijheid en zelfbeschikking werd gebombardeerd en het elfjarig jongetje dat gewild seks had met meneer van den Berg? Of valt seksualiteit niet onder zelfbeschikking?
Langs de andere kant kunnen we ons afvragen of necrofilie (seks met dode mensen) dan wel moreel goed is. Van wederkerigheid kan dan immers geen sprake meer zijn, dus is er niets in de weg.
Neen, de wederkerigheid van seksualiteit is slechts een restant van een kapotgebroken traditionele visie op seksualiteit die uitgaat van de liefde tussen een man en een vrouw, die leidt tot nageslacht. Mevrouw Liekens is een van die predikanten van de progressieve kerk die verantwoordelijk zijn voor die stukgemaakte opvatting over seksualiteit.
Binnen de publieke opinie anno 2009 is pedofilie nog niet aanvaard, maar dat is niet noodzakelijk het geval voor bijvoorbeeld 2050. De slinger, die als metafoor kan dienen voor de politiek-filosofische grondtoon van een volk, keert niet uit zichzelf terug.
Als men destijds te hard aan de slinger heeft getrokken zal die van zijn ankerpunt losrukken en na een wilde onbekende weg te hebben afgelegd als losgeslagen projectiel ten val komen.
Het is dus hoogdringend tijd dat men de slinger afremt tot zijn organisch rustpunt zodat goed weer gewoon van kwaad kan onderscheiden worden.

Vbr. stud. med. Ewout Bruwiere

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s