“Zwarte zaterdag in South Carolina”.

Afbeelding
Dit was de titel van een artikel op zondag 22 januari in De Standaard online waarin buitenlandcorrespondente Evita Neefs zich weer van haar slechtste kant liet zien. In het artikel heeft Neefs het over de republikeinse voorverkiezingen in de Amerikaanse staat South Carolina. Het eerste gedeelte is louter informatief, niet veel op aan te merken. Echter, daarna start de persoonlijke berichtgeving van iemand die de voorverkiezingen bekijkt met een Belgische bril.

Volgens Neefs trok Newt Gingrich, de uiteindelijke winnaar van de voorverkiezing in South Carolina, “schaamteloos de racistische kaart”. Aangezien ikzelf deze voorverkiezingen van nabij volg, is het mij een raadsel op welk moment Gingrich “schaamteloos” deze kaart trok. Hoe zou hij dit zelfs kunnen gedaan krijgen zonder een paria te worden in het medialandschap? Zeker in een land als de Verenigde Staten, waar politieke correctheid tegenover rassenverschillen nog steeds hoogtij viert. Dat Gingrich soms harde boutades maakt, dat klopt. Maar “schaamteloos racisme”, daar is niets van aan.

De laatste paragraaf van haar stukje is overigens wederom een sterk staaltje van slechte journalistiek. Hierin stelt Neefs dat dit resultaat doet denken aan de jaren tachtig in Vlaanderen. Veel kiezers durfden toen – volgens haar – niet openlijk uit te komen voor hun sympathie voor het Vlaams Blok, maar in het kieshokje stemden ze wel voor deze partij. Waar komt deze vergelijking vandaan? Ze is nergens op gebaseerd behalve dan een fantasie van de “journaliste”. Ten eerste, de huidige Amerikaanse context vergelijken met de jaren tachtig van Vlaanderen lijkt al zeer zeker een brug te ver. Ten tweede, opiniepeilers stelden in november en (een groot gedeelte van) december Newt Gingrich constant als nummer 1 vast, en in veel staten peilt Gingrich nog steeds bovenaan. Dus het argument dat republikeinse kiezers niet openlijk durven uitkomen voor Newt is inaccuraat.

Toegegeven, zijn uitslag in South Carolina was enigszins verrassend, maar alleszins geen donderslag bij heldere hemel. Dit was zeker het geval toen Rick Perry, een duidelijke rechtstreekse concurrent van Gingrich, er de brui aan gaf. Peilingen na een debat in South Carolina en de exit van Perry weerspiegelde ongeveer de uitslag van zaterdag. Maar het is klaarhelder dat Evita meer dan eens een “foutje” maakt. Zo hebben we haar meer dan eens duidelijk moeten maken dat Ron Paul geen libertijn is, maar een libertariër.

H.J.E

Dit bericht is geplaatst in Actualiteit, Conservatisme. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s