Sinds enige tijd is de bevoegdheid ‘wapenhandel’ geregionaliseerd. Dat is een van de weinige bevoegdheden waar onze zuiderburen zelf om hebben gevraagd. De export van de wereldbekende Belgische wapenfabriek FN Herstal, die overigens sinds 1997 voor de volle 100 % in handen is van de Waalse overheid, werd op die manier een Waalse bevoegdheid.
Dat FN niet bekend is geworden omwille van zijn smetteloze reputatie is bekend. FN levert immers wereldwijd aan allerlei bedenkelijke regimes. Zo ook aan Libië tijdens de laatste momenten van het Kadhafi-tijdperk. Naar verluidt ging dat over zo’n 1000 wapens, 22000 granaten en ongeveer 1,1 miljoen munitiepatronen. Dat dit wapentuig in dergelijke chaotische conflicten wel eens gebruikt wordt voor minder koosjere doeleinden en dat ook wel eens wat durft te “verdwijnen” hoeft natuurlijk niet te verbazen.
De Waalse minister-president Rudy Demotte echter, weigert nu mee te werken aan de opsporing van deze wapens. De Open VLD-senator Nele Lijnen, die in het verleden actief was binnen de Belgicistische partij Vivant, ageert tegen deze beslissing en noemt tevens de oorspronkelijk levering van FN aan Libië “schuldig verzuim” van de Waalse overheid. Nu ja, Lijnen haalt daar wel een punt aan met betrekking tot de morele verantwoordelijkheid van de Waalse overheid, maar het dreigement om de wapenexport te herfederaliseren slaagt op niets. ‘Ik ben als federaal parlementslid niet akkoord met een beslissing van een Waals bedrijf en het Waals gewest, dus dreig ik maar herfederalisering.’ Het regionaliseren in België houdt net in dat de gewesten hun eigen richting mogen opgaan met de gewonnen bevoegdheden. Als het Waalse gewest FN en hun wapenhandel wil steunen, dan is dat toch hun goed recht. Stel je voor dat een Franstalig federaal parlementslid voor herfederalisering pleitte omdat ze niet akkoord was met de niet-koosjere export van het Vlaamse bedrijf Barco… Wat zouden de Vlaamse reacties dan zijn?
H.J.E.
