‘Pippi Langkous is racistisch’. Deze titel kon men lezen op de webstek van De Standaard (8/11). Volgens Eske Wollrad, een Duitse theologe, schreef de auteur van de Pippi Langkous-boeken Astrid Lindgren Pippi’s slechte eigenschappen toe aan haar contact met de negertjes. Haar neiging tot liegen kwam bijvoorbeeld door haar lange verblijf in Afrika. Dat was niet het enige. Blijkbaar bogen de zwarte kindertjes eerbiedig voor blanke mannen in meerdere Pippi Langkous-boeken. Duidelijk een teken van verborgen racisme… Dit is niet de eerste keer dat dit soort onderzoeken of standpunten in de media verschijnen. Een tijdje geleden was er ook al een heel gedoe rond het album ‘Kuifje in Afrika’. Volgens een Britse commissie voor rassengelijkheid bevatte het boek: ‘weerzinwekkende racistische vooroordelen’. Een ander voorbeeld is ‘De hut van oom Tom’. Een Amerikaanse uitgever had in een nieuwe uitgave het woord “nigger” geschrapt. Dit kon immers niet meer in de context van vandaag. Speciale commissies, censureren van bepaalde woorden, … als dit u niet doet denken aan dat ene boek van Orwell, dan hebt u dat boek niet gelezen.
Het is toch opvallend hoe sommigen het concept ‘tijdgeest’ niet snappen of doelbewust negeren. Het politiek correcte denken en de alomvattende egalitaire samenleving moet namelijk overheersen. Dit streven wordt op deze manier telkens duidelijker. Want wat raadt onze Duitse theologe nog aan? Om een goede omgang bij te brengen met verschillende culturen moeten de ouders praten met hun kinderen over deze racistische passages. Dit is overigens niet genoeg. Ouders moeten figuren in dergelijke boeken donker kleuren of foto’s van kinderen met een andere huidskleur bij een afbeelding plakken. Uiteindelijk raadt Wollrad aan om tijdloze klassieke kinderboeken te verpesten omwille van een politieke overtuiging. Is dit eigenlijk niet het werkelijke weerzinwekkende?
H.J.E
Racisme dient zo vroeg mogelijk zichtbaar en bespreekbaar te worden, en als Pippi Langkous daar de dupe van wordt, dan zij het zo.