“Zwarte zaterdag in South Carolina”.

Dit was de titel van een artikel op zondag 22 januari in De Standaard online waarin buitenlandcorrespondente Evita Neefs zich weer van haar slechtste kant liet zien. In het artikel heeft Neefs het over de republikeinse voorverkiezingen in de Amerikaanse staat South Carolina. Het eerste gedeelte is louter informatief, niet veel op aan te merken. Echter, daarna start de persoonlijke berichtgeving van iemand die de voorverkiezingen bekijkt met een Belgische bril.

Volgens Neefs trok Newt Gingrich, de uiteindelijke winnaar van de voorverkiezing in South Carolina, “schaamteloos de racistische kaart”. Aangezien ikzelf deze voorverkiezingen van nabij volg, is het mij een raadsel op welk moment Gingrich “schaamteloos” deze kaart trok. Hoe zou hij dit zelfs kunnen gedaan krijgen zonder een paria te worden in het medialandschap? Zeker in een land als de Verenigde Staten, waar politieke correctheid tegenover rassenverschillen nog steeds hoogtij viert. Dat Gingrich soms harde boutades maakt, dat klopt. Maar “schaamteloos racisme”, daar is niets van aan.

De laatste paragraaf van haar stukje is overigens wederom een sterk staaltje van slechte journalistiek. Hierin stelt Neefs dat dit resultaat doet denken aan de jaren tachtig in Vlaanderen. Veel kiezers durfden toen – volgens haar – niet openlijk uit te komen voor hun sympathie voor het Vlaams Blok, maar in het kieshokje stemden ze wel voor deze partij. Waar komt deze vergelijking vandaan? Ze is nergens op gebaseerd behalve dan een fantasie van de “journaliste”. Ten eerste, de huidige Amerikaanse context vergelijken met de jaren tachtig van Vlaanderen lijkt al zeer zeker een brug te ver. Ten tweede, opiniepeilers stelden in november en (een groot gedeelte van) december Newt Gingrich constant als nummer 1 vast, en in veel staten peilt Gingrich nog steeds bovenaan. Dus het argument dat republikeinse kiezers niet openlijk durven uitkomen voor Newt is inaccuraat.

Toegegeven, zijn uitslag in South Carolina was enigszins verrassend, maar alleszins geen donderslag bij heldere hemel. Dit was zeker het geval toen Rick Perry, een duidelijke rechtstreekse concurrent van Gingrich, er de brui aan gaf. Peilingen na een debat in South Carolina en de exit van Perry weerspiegelde ongeveer de uitslag van zaterdag. Maar het is klaarhelder dat Evita meer dan eens een “foutje” maakt. Zo hebben we haar meer dan eens duidelijk moeten maken dat Ron Paul geen libertijn is, maar een libertariër.

H.J.E

Verhofstadt, van kwaad naar erger

Guy Verhofstadt, voormalig eerste minister en momenteel liberaal fractieleider in het Europees parlement, amuseert zich duidelijk te pletter in Straßburg en Brussel. Sinds zijn vertrek uit de Belgische politiek lijkt de man – nog meer dan ooit – al zijn duivels te hebben ontbonden. Iedereen die ageerde tegen het Europese project of kritische vragen stelde over de wegen die dat project insloeg, kreeg een agressieve, arrogante Verhofstadt als antwoord.

Herfederalisering?! Nee toch…

Sinds enige tijd is de bevoegdheid ‘wapenhandel’ geregionaliseerd. Dat is een van de weinige bevoegdheden waar onze zuiderburen zelf om hebben gevraagd. De export van de wereldbekende Belgische wapenfabriek FN Herstal, die overigens sinds 1997 voor de volle 100 % in handen is van de Waalse overheid, werd op die manier een Waalse bevoegdheid.

 Dat FN niet bekend is geworden omwille van zijn smetteloze reputatie is bekend. FN levert immers wereldwijd aan allerlei bedenkelijke regimes. Zo ook aan Libië tijdens de laatste momenten van het Kadhafi-tijdperk. Naar verluidt ging dat over zo’n 1000 wapens, 22000 granaten en ongeveer 1,1 miljoen munitiepatronen. Dat dit wapentuig in dergelijke chaotische conflicten wel eens gebruikt wordt voor minder koosjere doeleinden en dat ook wel eens wat durft te “verdwijnen” hoeft natuurlijk niet te verbazen.

Persbericht KVHV: Mgr Léonard, lees Marcus 12:17

Het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) Antwerpen veroordeelt de recente uitspraken van aartsbisschop Mgr. Léonard scherp. In een vraaggesprek op de RTL-Tvi beweerde hij dat Bart De Wever ‘zijn intelligentie ten dienste heeft gesteld van een zaak die niet de goede is’. 

Uiteraard gaat het hier om een persoonlijk standpunt van de aartsbisschop, maar toch tillen wij als Vlaams-nationalistische katholieken zwaar aan de uitspraak. Streven naar een splitsing van België is ons inziens mee streven naar een betere democratie en een correcter staatsbestel. Dat mgr Léonard het hier niet mee eens is als Franstalige mag niet verbazen, hoewel hij enige jaren geleden nog begrip voor de Vlaamse zaak openbaar uitte. Hij moet echter wel in het achterhoofd houden dat hij spreekt als hoogste vertegenwoordiger van het kerkelijk gezag in België. En vanuit die positie kunnen dergelijke uitspraken wat ons betreft absoluut niet door de beugel. Temeer omdat de Kerk voor een groot deel afhankelijk is van belastinggeld, ook dat van het grote aantal Vlamingen dat steeds meer zijn electorale voorkeur laat blijken voor separatistische partijen.

Wij pleiten er dan ook voor dat de vertegenwoordigers van de katholieke Kerk in België voortaan hun politieke standpunten niet meer in de openbaarheid verkondigen en zodoende aan de keizer geven wat van de keizer is en van God nemen wat van God is. Het KVHV is er echter ook van overtuigd dat deze terechte verontwaardiging gemakkelijk te vermijden valt door de financiering van alle religies in België niet aan alle belastingbetalers op te leggen, maar te laten gebeuren door de gelovigen zelf.

Dieter Peeters
Praeses KVHV-Antwerpen 2011-12

Politieke correctheid op hol geslagen: “Pippi is racistisch”

‘Pippi Langkous is racistisch’. Deze titel kon men lezen op de webstek van De Standaard (8/11). Volgens Eske Wollrad, een Duitse theologe, schreef de auteur van de Pippi Langkous-boeken Astrid Lindgren Pippi’s slechte eigenschappen toe aan haar contact met de negertjes. Haar neiging tot liegen kwam bijvoorbeeld door haar lange verblijf in Afrika. Dat was niet het enige. Blijkbaar bogen de zwarte kindertjes eerbiedig voor blanke mannen in meerdere Pippi Langkous-boeken. Duidelijk een teken van verborgen racisme… Dit is niet de eerste keer dat dit soort onderzoeken of standpunten in de media verschijnen. Een tijdje geleden was er ook al een heel gedoe rond het album ‘Kuifje in Afrika’. Volgens een Britse commissie voor rassengelijkheid bevatte het boek: ‘weerzinwekkende racistische vooroordelen’. Een ander voorbeeld is ‘De hut van oom Tom’. Een Amerikaanse uitgever had in een nieuwe uitgave het woord “nigger” geschrapt. Dit kon immers niet meer in de context van vandaag. Speciale commissies, censureren van bepaalde woorden, … als dit u niet doet denken aan dat ene boek van Orwell, dan hebt u dat boek niet gelezen.